Tag: ierland

Skinhead O’Connor, oftewel, bezoek uit Nederland

Mady Beversluis

Ik had haar gemist, mijn hilarische moedertaal. Drie weekeindes kon ik mijn hart ophalen dankzij de verschillende delegaties die overkwamen uit Nederland. Ik heb een paar dagen achter elkaar nauwkeurig de gekkigheid bijgehouden. Hieronder het resultaat, of het slagveld, dat is aan u.

Verhuizen 2

Mady Beversluis

Ik probeerde nog een stapeltje kleren in mijn weekendtas te krijgen en kon niet geloven dat ik in die paar maanden deze hoeveelheid spullen bij elkaar had verzameld; de momenten van neerslachtigheid die werden verholpen door een bezoekje aan de mall bleken talrijker dan gedacht.

Verhuizen 1

Mady Beversluis

Na de kerstvakantie kwam ik terug in een leeg huis in Ierland. Ik vond een briefje van de broer van mijn landlady op de schoorsteenmantel dat ze naar het ziekenhuis was gegaan voor controle en zij had een voicemail achtergelaten dat de aanhoudende buik- en rugpijn te wijten waren geweest aan uitgedroogde nieren, maar dat het ook erg gezellig was in het ziekenhuis.

Kerstrimpel

Mady Beversluis

Het semester begon met een talige frustratie. Het is niet verrassend dat het ook zo moet eindigen. Ik zag vanochtend dat mijn fronsrimpel zeker weten dieper is geworden. Frustratierimpel. Alle woorden waar ik niet op kon komen de afgelopen maanden hebben zich tussen mijn wenkbrauwen genesteld.

Feestje in een leeg restaurant

Mady Beversluis

Een vriendin in Dublin zei tegen me: ‘Goh, je bent vrolijk?’ ‘Ja? Waarom is dat verwonderlijk?’ ‘Meestal ben je verontwaardigd,’ antwoordde ze.

Ik was blij dat ik haar op een of andere manier had weten te overtuigen dat ik redelijk leuk gezelschap ben, want een voortdurend verontwaardigd iemand om je heen lijkt me redelijk vermoeiend.

Agressieve groepstherapie met een pak melk

Mady Beversluis

Blue Monday bestaat hier niet voor mij. Elke maandagochtend ga ik fluitend naar mijn favoriete college van dit semester, namelijk Ethiek. Het is alsof ik elke week het jaarlijkse familiekerstdiner mag meemaken. Er wordt over tafel geschreeuwd, gelachen en meningen worden veracht of juist beaamd.

Gingers have no soul

Mady Beversluis

Toen ik mensen begon te vertellen dat ik naar Dublin ging verhuizen was het eerste wat veel mensen zeiden: ‘Je zult helemaal niet opvallen daar.’ ‘Oh?’ ‘Je weet wel,’ terwijl ze naar mijn haar wezen.

Dus ik ging thuis op internet uitzoeken hoe roodharig die Ieren nou werkelijk waren en of ik echt zo snel zou ‘opgaan’ in die nieuwe samenleving.

De kameel is vol

Mady Beversluis

Stel je voor, je staat ergens in de woestijn. De hitte zindert en vibreert boven de grond. De lucht is strakblauw. En het is stil, er is niemand anders dan jij. Als je knippert voel je zandkorrels tegen je oogbal schuren.