Shut Up & Write: 60 minuten collectieve schrijfenergie

6 maart 2016

In een achterkamertje op de tweede verdieping van Boekhandel Van Rossum in Amsterdam-Zuid tikt eenmaal per twee weken na sluitingstijd een uur lang de eierwekker. Het zachte getik mengt zich met het geratel op laptops en het gekras op notitieblokken. Dit zijn Shut Up & Write-bijeenkomsten, waarbij iedereen die schrijft langs mag komen om zich een uur lang te midden van andere schrijvers te storten op zijn eigen schrijfproject.

De meeste schrijvers die aanwezig zijn op woensdagavond 22 februari zijn stamgasten. Steeds als er iemand verschijnt, ontvangt die een knikje, een glimlachje of een zacht ‘hallo’ van de anderen. Daarna installeert diegene zich op een klapstoel aan de tafeltennistafel die als groot bureau dient, pakt een glaasje water en legt zijn schrijfgerei gereed. Organisator Jonas Kooyman meldt dat we nog even wachten op Bregje Hofstede, de jonge debutante die ook aanwezig zal zijn bij de sessie (lees hier een diepte-interview met haar).

Een diverse en serieuze club
Ik had verwacht allerlei jonge aspirant-fictieschrijvers te treffen. Shut Up & Write, dat klinkt behoorlijk hip. Het past qua naam goed in het rijtje van de almaar groeiende reeks evenementen rondom literatuur, en de literatuur van jonge schrijvers in het bijzonder. Maar nee, de deelnemers van Shut Up & Write bij Boekhandel Van Rossum vormen een divers palet. De leeftijd ligt tussen de eind twintig en eind vijftig. Na een miniem voorstelrondje blijkt dat we onder andere freelancejournalisten, een columnist van De Groene Amsterdammer, een beeldend kunstenaar, een cabaretier, een actrice en een communicatieadviseur die al een roman gepubliceerd heeft in ons midden hebben. Ze gaan werken aan journalistieke stukken, aan een prozagedicht, aan romans, aan korte verhalen en aan een theatermonoloog. Goed, duidelijk. Het is menens. Kooyman draait de eierwekker op een uur. Het wordt direct stil.

Concentratie geeft schrijfvrijheid
Ik had mezelf geen schrijfdoel gezet voor deze avond. Mijn doel was eerder: kijken hoe zoiets gaat, zo’n hou-je-kop-en-schrijf-avond. Welnu… Er werd geschréven. Heel enthousiast, en heel ijverig. Eerst keek ik nog om me heen. De boekenkast was ingepakt in transparante folie. Er hingen drie bronskleurige lampen aan het plafond, waarvan eentje een schaduw wierp die op een bos leek. In de hoek stonden drie lompe laptoprugzakken. Bij het stopcontact laadde een mobiel op. Op het raam hing een sticker van de kinderboekenserie Tom Groot. Naast het raam zat een gat in de muur. Het behang leek net dun bruin karton. Ik dacht: wat zou er gebeuren als we daarop al onze schrijverij zouden vastleggen? Ik dacht nog meer. Ik schreef het op. Het werden 3354 woorden.

De luxe van tijd
Hofstede kwam tien minuten te laat binnen (‘Ik kon het echt totaal niet vinden!’) en nam naast me plaats. Haar opschrijfboekje was dezelfde kleur turquoise als haar jas. Ze schreef met een houten vulpen van Lamy en ze had een keurig handschrift. Nadat de eierwekker had gerinkeld, stond Hofstede nog even in de belangstelling. Ze vertelde dat ze momenteel drie maanden in residentie zit bij de Jan van Eyck Academie in Maastricht. Dat geeft haar grote blokken aaneengesloten tijd voor haar tweede roman. Het is een luxe, die zorgt voor een andere aanpak van haar schrijfambacht dan eerst. Aan haar eerste roman moest ze tussen de bedrijven van het dagelijks leven door schrijven – een beetje zoals veel van de Shut Up & Write-schrijvers nu moeten werken aan hun stukken. Een vaste schrijfroutine heeft Hofstede over het algemeen niet. Soms zit ze in een café, dan weer thuis. Je moet als schrijver je eigen gebruiksaanwijzing vinden, meent ze. Met zestig minuten per twee weken kom je er niet, maar ja: ook aspirant-schrijvers moeten ergens beginnen. In een Amsterdams achterkamertje met eierwekker-soundtrack en collectieve schrijfzwoegsfeer, bijvoorbeeld.

Wil je ook een keer meedoen aan een van de Shut Up & Write-bijeenkomsten, houd dan de Facebook-pagina Shut Up & Write Amsterdam in de gaten. De volgende bijeenkomsten worden gehouden in Boekhandel Scheltema.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Tamara de Reus

Tamara de Reus (1988) werkt in een boekhandel in Den Haag en volgt de schrijfopleiding aan de Schrijversvakschool in Amsterdam. Ze studeerde Europese Prehistorie aan de Universiteit Leiden.

E-mail Tamara

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.