Mijn nacht in een Annie M.G. Schmidt-boek

27 januari 2015

Het is pikkedonker. Ik lig in een veldbedje dat verstopt staat tussen de boekenkasten. Ik heb de geur van papier in m’n neus en mijn slaapzak omhoog getrokken tot aan mijn kin . Het enige geluid dat te horen is, is dat van een rennende muis die zich vervolgens wezenloos schrikt van mijn onverwachte aanwezigheid. Ik bevind me in het magazijn van meneer Pen uit Pluk van de Petteflat, of misschien wel op één van de stiekeme slaapplekken van Otje en haar vader Tos.

Bovenstaande is het beeld dat er door mijn hoofd schiet als ik de onderstaande oproep van De Nieuwe Boekhandel lees:

Hi @Waterstones I’ve been locked inside of your Trafalgar Square bookstore for 2 hours now. Please let me out.’ (Twitter, 23 oktober, 23.55) Dit bericht werd meer dan 16.000 keer geretweet en leidde tot een stroom van jaloerse reacties. Een snelle peiling in Bos en Lommer laat zien dat veel van onze klanten ook best graag een nachtje in onze boekhandel zouden doorbrengen. Vanaf januari kan dat! Elke maand laten we iemand een hele nacht toe in ons boekenparadijs.’

Meteen geef ik me op. Ik krijg een uitnodiging om langs te komen voor een kennismakingsgesprek.

slapen in de boekhandel

Een bijeenkomst van boekwinkelslapers

Op een zaterdagmiddag loop ik de boekwinkel binnen waar ik binnenkort ga slapen. Het is klein maar gezellig. Overal zijn teksten te lezen die schrijvers na hun boekpresentaties op de muren hebben geschreven.  In het midden van de winkel staat een divan. Ik onderdruk de neiging hem vast uit te proberen en even te gaan liggen.

De eigenaresse, Monique, komt naar me toe. ‘Jij bent ook één van de slapers?’ vraagt ze. Ik knik. Ze drukt me stevig de hand en vraagt of ik een kopje koffie of thee wil. ‘We wachten nog even op de rest,’ zegt ze terwijl ze koffie voor me inschenkt. We zijn vandaag bij elkaar gekomen om een indeling te maken. ‘En om te zien wie ik in huis haal,’ licht Monique toe. ‘Ik bedoel, voor hetzelfde geld roven jullie de halve winkel leeg.’ Een goed punt.  Want het is nogal wat om je winkel achter te laten in de handen van een vreemde. Wie weet wat je de volgende ochtend aantreft. De reden dat ze het risico toch neemt, is omdat ze vindt dat De Nieuwe Boekhandel meer moet zijn dan alleen een verkoopplaats van boeken. De boekhandel moet wat betekenen voor de buurt en haar bewoners. Het moet een plek zijn met een ziel.

Je verjaardag tussen de boeken

Monique wil van ons weten waarom we ons hebben opgegeven. Mijn buurvrouw trapt af: ‘Ik wil dit samen met mijn vader doen. Hij woont in Brussel en ik zie hem eigenlijk nooit. We schrijven wel hoor, maar we hebben het allebei zo druk dat we niet de tijd nemen om elkaar lang te zien. Altijd als ik hier binnenkom, ervaar ik een enorme rust. Die ervaring wil hem ook geven. En daarnaast hebben we allebei een enorme liefde voor boeken.’ De nacht wordt ingepland op haar verjaardag.

Mijn buurman blijkt een uitgever te zijn die de nacht in de boekhandel wil gebruiken om met één van zijn auteurs het nieuwe boek door te spreken. Ook hebben we een schrijfster die de ervaring als ‘een super korte artist in residence’ ziet. ‘Een nieuwe omgeving, een nieuwe sfeer. Voor mij werkt dat inspirerend.’ Als laatste hebben we iemand die een blog schrijft over Amsterdam-West. Zij komt met haar zoontje van 11, een enorme boekenwurm. ‘Misschien neem ik ook nog iemand anders mee, want ik denk niet dat ik met hem nog een gesprek hoef te verwachten met al die boeken,’ zegt ze lachend. Voor mij gaat het om het idee van ergens slapen waar het eigenlijk niet hoort. Als klein kind fantaseerde ik over de plantsoentjes in de hotellobby waar Otje en haar vader sliepen. Het heeft iets geks, iets spannends. En als je eenmaal binnen bent, kun je er niet meer uit. Eind maart ga ik het meemaken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Marjolijn van den Berg

Marjolijn van den Berg (1989) is in 2013 afgestudeerd aan de opleiding Writing for Performance aan de HKU. Als recent afgestudeerd schrijfster weet ze hoe moeilijk het kan zijn om nieuw werk onder de aandacht te brengen. In Lood ziet ze een platform met een oprechte betrokkenheid bij een nieuwe generatie en daar wil ze graag aan bijdragen. Marjolijn probeert bij Lood o.a. de brug te slaan tussen theater en literatuur.

E-mail Marjolijn

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.