Tim van Dongen & Jens Meijen: ‘Schrijven is goedkope hobby’

21 oktober 2015

Wie is het grootste literair talent van 2015? Wie drinkt binnenkort koffie met literair agent Paul Sebes en schrijft een maand lang in de eenpersoonswoning Heijmans ONE? Op 22 oktober zijn we een stapje dichter bij het antwoord op die vragen, want dan vindt de halve finale van Manuscripting plaats in Amsterdam. Hoog tijd dus om de halve finalisten aan je voor te stellen! Dit is het laatste interview op Lood met de gelukkigen die strijden om een felbegeerde plek in de finale. Vandaag: Tim van Dongen en Jens Meijen.

Wie ben je?
Tim: ‘Mijn naam is Tim, 31 jaar oud, en ik ben momenteel economiedocent. Mijn contract loopt aan het einde van dit collegejaar af en wordt dankzij ingewikkelde politieke besluitvormingsprocessen niet verlengd.’

Jens: ‘Ik ben een negentienjarige student Taal en Literatuur aan de universiteit van Leuven (België). Tijdens mijn studies werk ik als webredacteur en recensent voor het tijdschrift Humo en in 2016 worden er enkele van mijn kortverhalen gepubliceerd in de literaire tijdschriften ‘Dietsche Warande en Belfort’ en ‘Extaze’. Daarnaast speel ik basketbal.’

Wanneer begon je met schrijven, en waarom?
Tim: ‘In de zomer van 2011 begon ik met schrijven. Mijn redenen waren tweeledig. Allereerst kwam ik rond die tijd tot de conclusie dat ik niet echt een hobby had. Ik voetbalde wel een of twee keer per week, in de zaal, maar het niveau was (en is) dermate bedroevend dat ik ‘voetballen’ niet als hobby kon bestempelen.

Omdat ik weinig zin had veel tijd en geld in een hobby te steken en ik ook niet meteen behoefte had aan nieuwe sociale contacten besloot ik dat de makkelijkste en goedkoopste hobby schrijven zou zijn, bovendien kon ik dit in m’n eentje doen en hoefde ik dus niet allemaal nieuwe mensen te leren kennen. De tweede reden is dat ik nogal moeite had met het afronden van mijn masterscriptie. Ik merkte dat het verzinnen van verhalen een nuttige compensatie was voor het saaie wetenschappelijk werk waar ik toen mee bezig was.’

Jens: ‘Op de middelbare school kreeg ik weleens een schrijfopdracht, maar die nam ik niet echt serieus. Mijn eerste zelfstandige kortverhaal schreef ik eind 2013, om deel te nemen aan de Interuniversitaire Literaire Prijs, georganiseerd door mijn eigen studentenvereniging en een wedstrijd voor alle studenten in Nederland en Vlaanderen. Mijn tweede verhaal schreef ik pas zo’n half jaar later, daarmee werd ik tweede op de ILP. Echt intensief schrijven doe ik pas sinds deze zomervakantie. Ik schrijf vooral om dingen van me af te zetten, om dingen van mijn hoofd naar het papier te sluizen.

Aan de ene kant schrijf ik om de dubbelzijdigheid van het leven vast te leggen – de schoonheid in de lelijkheid en vice versa – en aan de andere kant om mijn lezers iets te laten beleven dat ze nog niet eerder beleefd hadden; een nieuwe visie op bepaalde situaties in hun hoofd planten waardoor ze anderen beter begrijpen. Aan een mysterieuze derde kant schrijf ik ook wel als creatieve uitlaatklep.’

Wat heb jij absoluut nodig om te kunnen schrijven?
Tim: ‘Schrijfrituelen heb ik niet. Een laptop is wel handig. Achter een desktop heb ik nooit iets geschreven, ik denk dat dit ook nooit zal gebeuren. Inspiratie haal ik vooral uit dagdromen en het lezen van boeken van mijn favoriete auteurs, zoals Kundera, Dostojevski, Konrád, Kadare, Houellebecq en Thomas Mann.’

Jens: ‘Het enige wat ik nodig heb is inspiratie; mijn omgeving heeft daar helemaal geen invloed op. Zodra ik ergens iets zie, ga ik zitten aan mijn computer en begin ik te typen. Dat gebeurt om de één of andere reden vooral ’s nachts.’

Waar haal je je inspiratie vandaan?
Jens: ‘Van overal, eigenlijk. Ik word vooral geïnspireerd door dingen die het ene lijken, maar het andere zijn. Of nog beter: dingen die zijn wat ze zijn, maar geïnterpreteerd kunnen worden alsof ze iets anders zijn. Dat is die dubbelzijdigheid van het leven. In mijn verhalen speel ik graag met die dubbele kanten, om de lezer zelf de keuze te geven hoe ze een verhaal interpreteren. Tenslotte is de collectieve som van interpretaties veel rijker dan wat ik zelf met één schamel stel hersenen uit mijn mouw kan schudden.’

Wat verwacht je van je deelname aan Manuscripting?
Tim: ‘Ik verwacht stiekem in de finale te komen en dat ik de finale niet zal winnen. Mijn verwachtingen zijn echter niet zoveel waard, ik ben econoom. Het wordt voor mij ook een spannende aangelegenheid. Ik ben dan wel docent, maar heb al heel lang niet meer ‘opgetreden’ (in de zin van iets creatiefs presenteren). De laatste keer dat ik heb opgetreden was in groep 8 van de basisschool, toen ik een voorleeswedstrijd had gewonnen en ik in de aula voor de hele school mocht voorlezen. In die zin heb ik wel geoefend, maar dan negentien jaar geleden.’

Jens: ‘Ik verwacht enkel dat ik een betere schrijver word, ongeacht het resultaat van de wedstrijd. Het gesprek met Paul Sebes zou me in ieder geval heel wat bijleren, en ik denk dat de wedstrijd genoeg belangstelling krijgt om sowieso een meerwaarde te zijn voor elke deelnemer, of zij nu doorgaan naar de finale of niet. Al zou dat natuurlijk een geweldige ervaring zijn.’

Hoe bereid je je voor op de finale?
Tim: ‘Voorbereiden bestaat uit het continu bijschaven wat ik ga voorlezen (ik maak het ‘voorleesproof’) en een biertje voordat ik aan de beurt ben. Ik ben er na de bekendmaking meteen mee begonnen, dus ik denk dat het wel goedkomt.

Jens: ‘Ik heb het behoorlijk druk door mijn werk en studies, maar ik probeer zoveel mogelijk te lezen, mijn manuscript te herlezen en nog wat aanpassingen te maken. Ik zorg ervoor dat ik het bijna uit het hoofd ken – zelfs nu krijg ik soms het gevoel dat de letters, door het vele herlezen, op de binnenkant van mijn schedel gebrand staan. Geen onaangenaam gevoel, tegen alle verwachtingen in.’

Wil je meer zien en horen van deze halve finalisten? Kom dan op donderdag 22 oktober naar de voorronde van Manuscripting in de SSBA Salon in Amsterdam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) studeert Communicatie in Den Haag. Ook is ze freelance copywriter en blogger. Als hoofdredacteur ziet ze in Lood een ambitieus platform om nieuwe literatuur onder de aandacht te brengen van een jong publiek. Ze schrijft voornamelijk reportages, recensies, nieuwsoverzichten en opiniestukken over literaire ontwikkelingen.

E-mail Rosalinde

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.