Elke de Echte & Lucien Roosen: ‘Ik haal inspiratie uit biologische biefstuk’

19 oktober 2015

Wie is het grootste literair talent van 2015? Wie drinkt binnenkort koffie met literair agent Paul Sebes en schrijft een maand lang in de eenpersoonswoning Heijmans ONE? Op 22 oktober zijn we een stapje dichter bij het antwoord op die vragen, want dan vindt de halve finale van Manuscripting plaats in Amsterdam. Hoog tijd dus om de halve finalisten aan je voor te stellen! De komende week verschijnen op Lood interviews met de gelukkigen die strijden om een felbegeerde plek in de finale. Vandaag: Elke de Echte en Lucien Roosen.

Wie ben je?
Lucien: ‘Ik ben geboren in het Belgische stadje Antwerpen in het jaar 1971. Na enige omzwervingen heb ik me gevestigd te Brussel omringd door een prinses uit droomhuwelijk, drie zonen en een dochter. De kost wordt verdiend door les te geven aan studenten die aan de Vrije Universiteit Brussel talen willen leren.’

Elke: ‘Ik ben een antropologe met een hart voor kunst. Of is het eerder een kunstzinnige antropologe? Schrijven krijgt sowieso de ereplaats, omdat ik niet anders kan. In welke taal ik me ook uitdruk – online, offline, droog of sappig – ik ga tot op het bot. En deconstrueer en reconstrueer tot het plaatje helemaal klopt.
Zo idealistisch ben ik wel.’

Wanneer begon je met schrijven, en waarom?
Lucien: ‘Er is die herinnering van een tafel in de keuken van grootmoeder – de stilte van oude huizen, schaars bijna melkachtig wit licht en het gesis van een authentieke kachel in de hoek – waarbij een kindertekening maar niet wilde lukken tot er plots letters op het blad verschenen die, veel duidelijker dan het onhandige gepruts met de kleurpotloden, uiting gaven aan de zielenood. Sindsdien is het knutselen met letters, woorden en zinnen een steeds sterker toenemende passie, een noodzaak, een evidentie.’

Elke: ‘Ik schrijf om te vatten. Dat heb ik altijd gedaan. Zoals zo vaak betekent dat eerst ruime tijd verstrengeld raken in hardnekkige navelstaarderij. Met geduld en vertrouwen komt de nodige afstand om de wereld rondom in mijn kraam te laten passen. Met succes? Laten we stellen dat overweldiging wel al eens plaats wil ruimen voor ‘opborreling’. Dat spontane schrijfplezier doet deugd.’

Wat heb jij absoluut nodig om te kunnen schrijven?
Lucien: ‘Alles is goed om op te schrijven, alles is goed om mee te schrijven. Schrijven kan overal, altijd en op elke ondergrond hoewel, naar het schijnt, levende varkens niet aan te raden zijn; behalve natuurlijk voor de Vlaamse Leonardo Da Vinci: Wim Delvoye. De echte Leonardo zou ten andere iets gezegd hebben dat perfect past als antwoord op de vraag naar wat schrijven is (in zijn geval schilderen): ‘La pittura e cosa mentale’. Met andere woorden, het maken van een kunstwerk gebeurt in eerste en in laatste instantie in het hoofd van de artiest; de materiële neerslag ervan is zoniet bijzaak, dan toch maar de veruitwendiging van een intern proces.’

Elke: ‘Paradoxaal genoeg moet ik voldoende bewegen om te kunnen schrijven. Sommige levende wezens denken nu eenmaal beter als ze bewegen. Joggen, zwemmen, fietsen, dansen of yoga… die flow zet ik graag door in het schrijven. Met soms Spotify, vaak een kopje koffie en altijd mijn dosis chocola erbij.’

Waar haal je je inspiratie vandaan?
Lucien: ‘Uit sigaretten, koffie, thee, champagne, bloemkool in kaassaus, biologische biefstukken, vers gebakken brood, lange ochtenden in bed met mijn lief, regenachtige dagen met een boek op de zetel, een blozende peer, een muziekje op de radio, de glimlach van een meisje op de tram, een overvliegende zwerm spreeuwen, maar uiteindelijk is een tekst altijd het product van slechts 1% inspiratie en 99% transpiratie.’

Elke: ‘Waarschijnlijk ben ik in mijn zoektocht naar een waardevol bestaan voortdurend op de uitkijk. Aanknopingspunten vind ik in de psychologie, de filosofie, maar vooral in de beeldende kunsten met hoofdletter K. Want kunst is overal. Ligt ware ontroering daar waar begrip en onmacht elkaar ontmoeten? Ik ben er nog niet uit.’

Wat verwacht je van je deelname aan Manuscripting?
Lucien: ‘Het feit alleen al uitgenodigd te worden door Manuscripting is een super motiverende belevenis. Het is een deur die plots open gaat, een venster dat op een kier komt te staan en plots is daar een frisse bries vol mogelijke ontmoetingen, kansen voor het grijpen, wie weet. Misschien is dit het moment waarop alles aan het rollen gaat.’

Elke: ‘Ik mag mijn personage Luna aan een luisterend publiek komen voorstellen. In de Stadsschouwburg van Amsterdam nog wel! Dat is op zich al vrij surreëel en fantastisch tegelijk. Dankbaarheid troef. De rest is extra?’

Hoe bereid je je voor op de halve finale?
Lucien: ‘Door diep te ademen en nog eventjes snel A la Recherche du Temps Perdu van Marcel Proust te herlezen op de trein tussen Brussel en Amsterdam.

Elke: ‘Idealiter duik ik terug in het schrijfproces van mijn manuscript en krijg daar de pit te pakken. Die snij ik dwars door, analyseer zorgvuldig en plak beide helften weer aan elkaar. Daar brouw ik wat zinnigs rond, dat ik samen met mijn adrenaline op het moment suprême door de microfoon haal. Nu nog veel oefenen.’

Wil je meer zien en horen van deze halve finalisten? Kom dan op donderdag 22 oktober naar de voorronde van Manuscripting in de SSBA Salon in Amsterdam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) studeert Communicatie in Den Haag. Ook is ze freelance copywriter en blogger. Als hoofdredacteur ziet ze in Lood een ambitieus platform om nieuwe literatuur onder de aandacht te brengen van een jong publiek. Ze schrijft voornamelijk reportages, recensies, nieuwsoverzichten en opiniestukken over literaire ontwikkelingen.

E-mail Rosalinde

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.