< Terug

Werner de Valk: ‘Zorg dat wat je schrijft echt is’

21 september 2016

Ieder jaar krijgen talentvolle jonge schrijvers de kans om een kort verhaal in te sturen voor de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd. De winnaar krijgt een voordracht op Lowlands, een schrijfmasterclass, een gesprek bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar en publicatie in nrc.next. Wie zijn deze jonge schrijvers? Wij interviewden Werner de Valk, één van de schrijvers die de longlist bereikte.

Werner de Valk (1988), deels opgegroeid op Ameland, is zoon van twee dominees, die op hun beurt ook weer domineeskinderen zijn. Van schrik studeerde hij psychologie en vervolgens neurowetenschappen. Dat hielp niet. Zijn korte verhalen zijn verschijnen in Op Ruwe Planken, op Passionate Platform, en nu dus in de longlist-uitgave van de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd 2016. Als onderdeel van het duo Frugl presenteert hij de muzikale varianten.

Wanneer ben je begonnen met schrijven?
Toen ik een jaar of acht was. Ik schreef ik een boek over een jongetje dat in een bos woonde. Op een dag kwam hij een elfje tegen dat vrienden voor hem zou toveren. (Misschien had dit te maken met dat ik niet zoveel klasgenootjes had.) Even later veranderde het in een boek waarin de strijd werd aangespannen met de graafmachines die het bos wilden slopen. Uiteindelijk ging het over dinosauriërs die konden vliegen – maar volgens mij was het rond die tijd een stripboek geworden.

Serieus schrijven begon ik rond mijn tweeëntwintigste. Ik schreef een roman, die ik uiteindelijk niet zo goed vond, maar ik leerde er wel veel van. Daarna ben ik korte verhalen gaan schrijven.

Waarom deed je mee aan de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd?
Ik doe wel vaker mee aan wedstrijden, maar aan de Lowlands Schrijfwedstrijd had ik nog niet meegedaan. En de prijzen logen er niet om…

Wat ging er door je heen toen je hoorde dat je de longlist gehaald had?
Yes!

Waar haalde je de inspiratie voor Knikker vandaan?
Het was oorspronkelijk onderdeel van die roman die ik rond mijn tweeëntwintigste schreef, en was destijds bedoeld om een belangrijk moment uit de jeugd van de hoofdpersoon te beschrijven. Zo’n moment dat zou bepalen wie hij later zou worden: iemand die voor de dingen wegloopt.

Kun je een tipje van de sluier oplichten waar jouw verhaal over gaat?
Ik geloof dat het gaat over een vergeefse poging om de boel wat leuker te maken. Iets praktischer gaat het over een jongetje dat net is verhuisd en het niet zo leuk heeft op school. We treffen hem op het moment dat hij besluit hier wat aan te gaan doen.

Is er een rode draad in jouw verhalen, zoals een thema waar je graag over schrijft?
Mijn hoofdpersonen belanden ofwel in een absurdistische situatie waar ze zich uit proberen te redden, of vinden een absurde oplossing op hun probleem. Het gaat ook vaak over afstand, tot de wereld, tot anderen, tot je eigen gevoel. En over liefde, natuurlijk.

Werner de Valk

Je hebt Brain en Cognitive Sciences gestudeerd in Amsterdam. Wat moeten we ons daarbij voorstellen en komt die interesse terug in jouw verhalen?
Dat gaat over mentale processen: geheugen, waarneming, taal, bewustzijn – en wat onze hersenen daarmee te maken hebben. Ik geloof niet dat dit direct terugkomt in mijn verhalen, maar wel via mijn fascinatie over waar ons eigen bewustzijn ophoudt en de werkelijkheid begint: op die grens gebeuren de interessantste dingen.

Veel schrijvers hebben een specifieke plek waar ze graag schrijven. Waar schrijf jij het liefst?
In Amsterdamse cafeetjes. Of gewoon thuis, achter mijn laptop.

Heb je bepaalde schrijfgewoontes, zoals vroeg in de ochtend schrijven of liters koffie wegwerken voor je begint?
Veel printen en dan met een pennetje woorden vervangen. En als ik ergens niet uitkom loop ik naar buiten, met het idee een wandelingetje maken. Net op het moment dat de deur achter me dicht valt, schiet de oplossing me te binnen. Dat gebeurt zo vaak dat je het een gewoonte zou kunnen noemen.

Wat zijn je favoriete boeken?
Die lijst is oneindig, maar een vlugge blik op mijn boekenkast geeft het volgende: De ondraaglijke lichtheid van het bestaan van Milan Kundera, De vreemdeling van Albert Camus, Het leven is vurrukkulluk van Remco Campert, Vogels die vlees eten van Thijs de Boer, Spoetnikliefde van Haruki Murakami.

Voordat je meedeed aan de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd heb je al in literaire tijdschriften en op literaire platformen gepubliceerd. Wat zijn je verdere schrijfplannen?
Ik begin deze maand aan een part-time opleiding aan de Gerrit Rietveld Academie. Hopelijk straalt de vrijheid, die ik daar verwacht te gaan proeven, uit naar mijn verhalen. Ik wil eerst nog meer korte verhalen schrijven, en die publiceren. Uiteindelijk ga ik debuteren met een verschrikkelijke roman.

Heb je een schrijftip voor beginnende schrijvers die ervan dromen om ooit gepubliceerd te worden?
De verleiding is groot om je daarop te richten, maar ik geloof dat het averechts werkt als je alleen bezig bent met het debuteren zelf. Het helpt als het een beetje pijn doet als je iets schrijft. Zorg er in ieder geval voor dat wat je maakt écht is.

Nieuwsgierig naar het verhaal van Werner en de andere deelnemers? De twintig beste verhalen zijn gebundeld in dit e-book.

 

Bewaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) studeert Communicatie in Den Haag. Ook is ze freelance copywriter en blogger. Als hoofdredacteur ziet ze in Lood een ambitieus platform om nieuwe literatuur onder de aandacht te brengen van een jong publiek. Ze schrijft voornamelijk reportages, recensies, nieuwsoverzichten en opiniestukken over literaire ontwikkelingen.

E-mail Rosalinde

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.