< Terug

Hoopvolle, malarische liefdesjeuk

6 oktober 2015

Na de eerste ontmoeting begint het spel, het spelletje beter gezegd, van de liefde die kan opbloeien tussen twee personen. Hoop bekruipt je in de meeste gevallen, het nestelt zich en zal je bespelen. Ester Nilsson, de hoofdpersoon van Onbetamelijk gedrag, raakt helemaal in de ban van de kunstenaar Hugo Rask en besluit dit spel tot de allerlaatste minuut uit te spelen.

Ester en Hugo ontmoeten elkaar nadat zij een lezing over zijn werk heeft gehouden. Hugo is onder de indruk van haar analyse van zijn werk en de manier waarop ze zijn gedachtegoed heeft weten te doorgronden. Kunst moet gebruikt worden om de maatschappij een spiegel voor te houden. Ester weet zich hierna onderdeel van zijn leven te maken en na drie maanden intensief contact, van uitwisseling van gedachtes, brengen zij eindelijk drie avonden samen door. Zoals Hugo zegt: ‘Alle goede dingen vragen tijd.’

Tijdens de eerste drie maanden observeert en accepteert ze heel bewust karaktertrekken, zoals zijn egoïsme, omdat deze algemeen beschouwd slechte eigenschappen van iemand niet in de weg hoeven staan van liefde, volgens haar. ‘Niet één keer ging Hugo door op wat Ester zei. Elke keer ging Ester door op wat Hugo zei. Ze waren geen van beiden echt geïnteresseerd in haar en allebei geïnteresseerd in hem. Ester maakte een mentale notitie over gebrek aan nieuwsgierigheid en generositeit, maar stond niet toe dat het haar genegenheid beïnvloedde.’ Ester blijft altijd de grens tussen gevoel en rede in de gaten houden en denkt deze grens onder controle te hebben. Ze twijfelt wel eens over het feit dat ze zich zonder omkijken in deze situatie heeft gestort, maar dan beseft ze dat ze altijd de sleur heeft willen vermijden en dat zij kwelling verkiest boven verveling.

En gekweld wordt ze. Onbetamelijk gedrag laat zien hoe een mens speelbal kan worden van hoop. Het liefdesspel is hier een voortdurende interpretatie van tekenen, van gebaren en het wordt duidelijk dat ondanks de vermeende rationaliteit van Ester, Hugo alle macht in pacht heeft. Hoop wordt in dit boek een ethische kwestie; weten mannen dat ze ongeldige hoop geven aan vrouwen? Of, nadat hoop zich heeft genesteld als een ‘malarische liefdesjeuk’, schept je brein verlangens die je eigenlijk niet hebt? Wie zal Hugo een spiegel voorhouden over zijn gedrag terwijl hij druk bezig is zijn kunstzinnige spiegel van ethiek te creëren voor de maatschappij?

Dit soort overpeinzingen over het menselijk gedrag, het uithoudingsvermogen van verdraagzaamheid en de macht van de aantrekkingskracht maken dit een zeer inspirerend boek. Met doeltreffende zinnen en scherpe observaties creëert Lena Andersson een modern personage dat een koorddans doet tussen gevoel en gedachtes, en dat besluit de val te maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mady Beversluis

Mady Beversluis (1990) woont op dit moment in Ierland, waar ze een master Philosophy & Literature doet aan University College Dublin. Ze studeerde eerder Literatuurwetenschap en Engelse letterkunde in Amsterdam. Voor Lood schrijft ze een column en recensies over boeken die eigenlijk verplichte kost zouden moeten zijn onder een toekomstige literatuurdictatuur.

 

E-mail Mady

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.