Het verdriet van anderen: veeleisend maar buitengewoon

17 november 2015

In Het verdriet van anderen vertelt Philip Huff over zijn ervaringen met de wereldliteratuur, en doet hij tegelijkertijd verslag van zijn tijd in het ziekenhuis, toen hij een openhartoperatie moest ondergaan. Het is net alsof hij dichtbij je zit, je in de ogen kijkt en tegen je praat. Hij vertelt je over zijn reizen en neemt je daarbij mee op reis. En niet alleen langs adembenemende landschappen van Nieuw-Zeeland tot Ierland, maar ook op reis door de literatuur die hem dierbaar is. Hij weet de lezer daar zo vanzelfsprekend over te vertellen, dat het lastig is een specifiek plot aan te wijzen of uit te diepen. Dat maakt de leeservaring van Het verdriet van anderen heel persoonlijk. Zijn verhaal vloeit zo moeiteloos voort van het ene onderwerp in het ander, dat je graag naar hem luistert.

Huff vertelt associatief maar direct. Hij snijdt thema’s aan als liefde, de lezer, dood, seks, de natuur en de mens en identiteit. Hierdoor lopen verschillende werelden, feit en fictie, bekend en onbekend, in elkaar over. Vaak lukt het Huff dit te doen zonder dat het storend wordt of te gekunsteld. Af en toe is het nodig om zijn boek eventjes weg te leggen omdat hij veel feitelijke, beschouwende informatie geeft: over literatuur en haar context, boeken die voor hem veelbetekenend zijn, schrijvers die hij waardeert en over hemzelf, als schrijver en ervaringsdeskundige. Wel laat zijn persoonlijke verhaal tussen de essays door wat lang op zich wachten, waardoor verhaallijnen met elkaar uit balans raken. Dat is jammer, want bij het persoonlijke ligt juist Huffs kracht.

Het maakt Het verdriet van anderen een veeleisend boek. Niet zo geschikt om in bed te lezen, voor het slapen. Zijn doel is ook niet de lezer te ontspannen, maar aan te wakkeren, te prikkelen. Huff eist een pientere geest en heldere blik van zijn medereizigers. Dat is even wennen, maar dat is het wel waard. Alleen al omdat je een gulzige leeszin krijgt in al die boeken die de revue passeren. Zelfs als je zoals ik dacht ‘eens maar nooit weer’ over Woolf, Capote en Hemingway.

Dat is knap, want Huff is geen optimist. Dat laat hij je voelen ook. Hij schuwt het niet de lezer met zijn neus op de feiten te drukken. Bijvoorbeeld dat het slecht is gesteld met lezend Nederland. We verleren het lezen. We maken te weinig echt contact en raken daarmee ook ons inlevingsvermogen kwijt. Iets wat lezen ons bijbrengt en waaraan wij worden herinnerd als we de fictionele wereld induiken. Maar van Huff kunnen we het horen, want hij is ook geen pessimist. Hij vertelt zijn verhaal met een glimlach, en is daarbij (als het dan echt persoonlijk wordt) goudeerlijk over zijn eigen angsten en onvolmaaktheden.

vdi9789023496243

 

Het verdriet van anderen / Philip Huff / De Bezige Bij / 225 pagina’s / €18,95

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Laurie Branderhorst

Laurie Branderhorst (1988) studeerde Engels en de master Redacteur/Editor aan de UvA. Het liefst leest ze nieuwe literatuur en interviewt ze (jonge) schrijvers hierover. Ze ziet in Lood het vernieuwende platform om literaire nieuwsgierigheid bij anderen aan te moedigen, uit te wisselen en nieuwe verbindingen te leggen.

 

 

 

E-mail Laurie

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.