Het land binnen de muren: Verhalen

18 december 2014
3

Fotografie: Koos Breukel.

Het Marineterrein ligt in het hart van Amsterdam, 30 hectare groot en geheel ontoegankelijk voor burgers. Al sinds de zeventiende eeuw heeft het terrein een militaire functie. In de loop van 2015 krijgt een gedeelte van het Marineterrein voor het eerst weer een publieke functie en opent het geleidelijk zijn poorten. Logischerwijs zijn er veel geïnteresseerden in dit nieuwe stukje stad: horecaondernemers, projectontwikkelaars en dagjesmensen, studenten en gevestigde architecten, iedereen voelt de potentie van de grond en maakt plannen ermee aan de slag te gaan. Ontwerper Sjoerd ter Borg benaderde de projectleider of ze daar eerst vijf schrijvers mochten inzetten: Allard Schröder, Daan Heerma van Voss, Carolina Trujillo, Gustaaf Peek en Niña Weijers. Voorafgaand aan hun schrijven kregen de auteurs een rondleiding van een militair en ook een geschiedenisles van Bureau Monument en Archeologie over er allemaal op het Marineterrein is gebeurd. Daar zijn vijf heel verschillende verhalen uitgekomen. De fictieve verhalen die zij schreven zijn een herinnering aan wat is geweest, een verbeelding van wat zou kunnen zijn geweest en een blik op toekomstig gebruik.  Op de interactieve website van het project worden de verhalen gebruikt als methode om dit nieuwe stuk stad in kaart te brengen. Door een wisselwerking tussen literatuur en ontwerp wordt het Marineterrein ontsloten. Vandaag een fragment van het verhaal: De val van Kattenburg, door Gustaaf Peek.


 

De val van Kattenburg

Gustaaf Peek

 

Na de eerste aanval stond dat grote lelijke groene ding er al niet meer. We wennen aan het nieuwe uitzicht, de open ruimte, maar het zal vreemd zijn om het gejoel niet meer te horen, galmend van de overkant. Het geluid van spelende kinderen dat ons niet meer stoort, ons niet meer herinnert aan vrije tijd en vroeger, de lege lucht maakt ons stil, alsof we hun echo’s niet durven te vervangen, zelfs niet met onze laatste stemmen.

We sliepen. De beste tijd voor een vijand, dat wisten we toen we bang en nog half dromend in het donker naar buiten renden. Eerst klonk er alleen lawaai, af en toe flitste iets hoog boven ons, er gebeurde iets in de verte, want we zagen een gloed groeien aan de horizon. We wilden iets doen, wie anders had wapens, kon helpen zoals wij konden helpen. Maar we moesten wachten en daardoor konden we allemaal zien hoe de woonboten tegenover ons een voor een vlam vatten en traag loskwamen van de kades. We keken toe, bewogen niet, het was prachtig op een verboden manier. Even dachten we dat er mensen van de brandende boten zouden springen zodra ze ons hadden bereikt, maar de eerste ontploffing schudde ons wakker. Eindelijk noemden we het een aanval, maar we konden nog altijd niet meer doen dan opschrikken van elke vuurschuit die een razende hap uit onze tere kades nam. Verontwaardiging voelden we, zo plotseling en hevig dat we er misselijk van werden. Wie van ons een wapen vasthield richtte dat op het donker. Van een bonzend hart kan een hand gaan trillen, toch schoten we.

 


Lees hier het hele verhaal.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Laurie Branderhorst

Laurie Branderhorst (1988) studeerde Engels en de master Redacteur/Editor aan de UvA. Het liefst leest ze nieuwe literatuur en interviewt ze (jonge) schrijvers hierover. Ze ziet in Lood het vernieuwende platform om literaire nieuwsgierigheid bij anderen aan te moedigen, uit te wisselen en nieuwe verbindingen te leggen.

 

 

 

E-mail Laurie

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.