Het Boekje Open: Lars van der Werf

26 april 2015

21158_543e6fd2829e0_21158In de bijna wekelijkse rubriek Het Boekje Open geven auteurs een kijkje in het brein van een schrijver. Dichter Lars van der Werf vertelt deze week over zijn schrijfgewoontes, toekomstplannen, do’s en don’ts tijdens het schrijven en meer. Dit jaar kwam zijn eerste bundel uit: de versjes van Lars zijn vaak maar heel kort en ogenschijnlijk simpel, maar ze doen iets met je. Ze beschrijven stuk voor stuk nét dat ene wat jij nooit onder woorden kunt brengen.

Lars van der Werf is een jongeman met een baard die graag versjes schrijft en voornamelijk naar bluesmuziek luistert. Zijn versjes gaan over al die meisjes die niet bij hem willen blijven, alle dieren die om hem heen stappen en de onvermijdelijke seizoensveranderingen. Eerder rijmde Lars al een kinderboek bij elkaar en verder treedt hij regelmatig op door heel Nederland met zijn versjes en typemachine.

Kun je rondkomen van je schrijven, of heb je er nog een baan naast?
In principe zou ik er van kunnen rondkomen, maar dan zou ik wel heel minimaal moeten leven, dus ben ik overdag dichter en drie keer per week nachtportier in het King Kong Hostel in de Rotterdamse Witte de Withstraat.

Wat was je geworden als je geen schrijver was?
Ik ben niet een beroep. Ik ben Lars. Dat is mijn beroep. En daar word ik steeds beter in. Dat was ik ook geweest als ik een ander grote mensen beroep had gehad. Als je zegt wat voor een grote mensen beroep had ik gehad als ik geen dichter was geworden, denk ik dat ik films had gemaakt of clown in een circus was geweest. Dat kan overigens allebei nog, ik ben nog lang niet dood.

Laat je je werk lezen aan iemand voordat het af is?
Ik heb een soort van klankbordgroep. Een vast groepje vrienden en vertrouwenspersonen waarvan ik vind dat ze mijn werk snappen en in de goeie context lezen om het te kunnen beoordelen. Maar soms weet ik zo zeker dat iets goed is, dat ik niemand er naar vraag. Overigens luister ik ook niet echt naar de klankbordgroep als ze niet vinden wat ik bevestigd wil horen. Er is maar één echte criticus die ik tolereer en dat ben ik zelf. Ik ben voor mezelf dan ook de meest verschrikkelijke criticus die er bestaat.

Wie is de Eerste Lezer van je werk? Waarom diegene?
Mijn beste vriendin. Mijn ouders. En mijn opa. Dat waren mijn eerste lezers. Die laatste is helaas onlangs overleden.

Waar schrijf je? Heb je een vaste tijd en/of plaats?
Overal en altijd. Soms nergens en niet.

Wat heb jij absoluut nodig om te kunnen schrijven? Heb je bepaalde ‘schrijf rituelen’?
Geen rituelen. Ik ben geen neuroot, zoals de meeste schrijvers graag zijn voor de bühne. Je schrijft of je schrijft niet. Als je jezelf gaat lopen wijsmaken dat je bepaalde dingen nodig hebt om het te kunnen, moet je er mee ophouden of in therapie gaan. Overigens heb ik wel lievelingsmaterialen. Dingen die het gewoon beter doen dan andere dingen. Pennen van de HEMA, schriftjes van de Dille&Kamille. En het simpelste notitie-appje op m’n Samsungtelefoon.

Hoe zou je je eigen schrijfstijl beschrijven?
Frivool, melancholisch, minimaal edoch zeer beeldend.

Wanneer wist je: ik ben schrijver?
Als andere mensen het de hele tijd tegen je zeggen ben je het. Dat begon al op de basisschool. Maar ik denk, zoals ik eerder al zei, dat ik gewoon Lars ben.

Op welke collega-auteur ben je wel eens jaloers?
Ik heb geen jaloezie voor collega’s. Dit is een wereld waarin iedereen iets anders doet dat (als het goed is) recht uit het hart komt. Daar kun je alleen maar met liefde naar kijken en niet jaloers op zijn.

Schrijf je met een bepaald doel? Heb je een missie in je schrijven?
Het doel is ten eerste iets schrijven dat klopt en ten tweede dat de mensen die het lezen er blij van worden en er iets mee kunnen.

Heb je ooit spijt gehad van iets wat je geschreven hebt?
Geen spijt, wel schaamte. Spijt heeft geen zin, dat is zonde van je tijd. Schaamte soms wel, omdat het heel erg persoonlijk was en omdat het anderen heel erg kan raken zonder dat dat echt nodig is.

Heb je in je achterhoofd een ‘Gedroomd Boek’: een boek dat je altijd nog zou willen schrijven?
Ik ga de roman schrijven die de Nederlandse literatuur gaat veranderen. Nee, serieus, geen idee. Ik heb net mijn droomboekje uitgebracht bij Meulenhoff. Ik kan heel veel, denk ik, en dat gaat er vanzelf allemaal uitkomen. Niet te veel dromen, gewoon doen. Als je een droomboek in je hoofd hebt, dan moet je het schrijven en er niet over gaan zitten dromen.

Wat kunnen we de komende tijd van je verwachten?
Ik ga in elk geval nog even op dezelfde voet verder. Er zijn ideeën voor een tweede boekje vol versjes, bij dezelfde uitgeverij, ergens volgend jaar, denk ik. Verder ga ik meer proza schrijven (column in de krant) en ga ik meer met filmpjes op internet doen en wil ik graag op meer innovatieve manieren optreden. Als ik dan nog tijd over heb, ga ik een toneelstuk en webserie schrijven/maken met een acteursvriend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Laurie Branderhorst

Laurie Branderhorst (1988) studeerde Engels en de master Redacteur/Editor aan de UvA. Het liefst leest ze nieuwe literatuur en interviewt ze (jonge) schrijvers hierover. Ze ziet in Lood het vernieuwende platform om literaire nieuwsgierigheid bij anderen aan te moedigen, uit te wisselen en nieuwe verbindingen te leggen.

 

 

 

E-mail Laurie

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.