Het Boekje Open: Ineke Riem

29 februari 2016

Alle zeeenIneke Riem debuteerde met de veelgeprezen roman Zeven pogingen om een geliefde te wekken (Arbeiderspers), een modern sprookje. Ineke Riem studeerde Nederlands en Beeld & Taal aan de Rietveld Academie en bracht haar jeugd door op de Zuid-Hollandse eilanden, waar ook haar roman zich afspeelt. Vorig jaar kwam haar eerste gedichtenbundel  Alle zeeën zijn geduldig uit.

Ineke Riem over haar schrijfgewoontes, toekomstplannen en schrijfkeuzes: In mijn schrijfstijl schemert iets door van mijn liefde voor poëzie. Ik gebruik graag beelden en werk vaak hardop, om het ritme van de zinnen te kunnen horen.

Kun je rondkomen van je schrijven, of heb je er nog een baan naast? 
Ik leef nu van het geld van de prijzen die mijn roman heeft gewonnen en van optredens. Omdat ik eenvoudig leef, lukt het. Dat is heel fijn want ik kan er niet goed tegen als mijn aandacht versnipperd raakt. Nu kan ik me volledig focussen op mijn nieuwe roman.

Wat was je geworden als je geen schrijver was? Heb jij een gemiste of gedroomde carrière?
Pas stuitte ik op een map vol met tekeningen en tijdschriftjes die ik maakte toen ik een jaar of twaalf was. Er zaten ook nog zelfgemaakte postzegels, reclamefolders en een flipboekje in… Hoe dan ook was ik dus wel uitgekomen in een creatief beroep. En als auteur kun je je personages natuurlijk alle levens aanmeten die je zelf graag zou willen leven. Dóór hen ben ik museumdirectrice, modeontwerpster, wetenschapper…

Laat je je werk lezen aan iemand voordat het af is? 
Nee, eigenlijk niet. In het verleden hebben veel mensen commentaar gegeven op mijn werk en daar ben ik niet echt vrijer door gaan schrijven. Liever niet dus…

Wie is de eerste lezer van je werk? 
Mijn redacteur. Omdat ik zijn oordeel vertrouw: hij voelt goed aan wat werkt en is erg toegewijd.

Heb je een vaste tijd of plaats waar je schrijft?
Ik schrijf thuis, het liefst hou ik gewone kantoortijden aan. Ik moet wel heel vaak opstaan, wandelen, wat eten en vooral veel oefeningen doen. Ik wil zo graag schrijven dat mijn schouder ook snel verkrampt. Als ik een persoonlijk ontwikkelingsplan zou moeten maken dan zou leren loslaten boven aan de lijst staan. In het weekend of ’s avonds werk ik niet. Ik ben ooit volledig vastgelopen in een boek omdat ik teveel werkte en nooit rust nam, dat was zo’n pijnlijke ervaring dat ik die nu probeer te voorkomen.

Wat heb jij absoluut nodig om te kunnen schrijven, heb je bepaalde schrijfrituelen?
Stilte en afzondering zijn noodzakelijk. Er moeten zo min mogelijk prikkels van buiten zijn, daarom werk ik het liefst ook thuis waar ik geen nieuwe indrukken opdoe. Vóór het schrijven zoek ik wel graag nieuwe plekken op ter inspiratie, maar als ik echt ideeën ga uitwerken moet er geen afleiding zijn, je wilt kunnen afdalen in de diepte van de ziel.

Hoe zou je je eigen schrijfstijl beschrijven?
In mijn schrijfstijl schemert iets door van mijn liefde voor poëzie. Ik gebruik graag beelden en werk vaak hardop, om het ritme van de zinnen te kunnen horen. Ik hanteer een wat ouderwetse zinsopbouw, maar toch denk ik wel dat mijn stijl vaart heeft en ook lichtvoetig is omdat ik vaak een beetje dol met mijn personages. Door hèn niet zo serieus te nemen, leer ik om mezelf niet zo serieus te nemen.’

Wanneer wist je: ik ben schrijver?
Ik geloof niet dat er zo’n moment is geweest. Ik wilde jarenlang ontzettend graag schrijver worden, maar toen dat niet lukte, moest ik alle eerzucht laten varen. De creativiteit ging pas echt stromen toen ik ging schrijven uit plezier en niet om er een identiteit aan te ontlenen.

Voor welke schrijver heb jij bewondering?
Ik hou erg van schrijvers en dichters die spelen met de vorm, van romans waarin ook foto’s staan of een stukje filmscript. En ik heb altijd graag oude schrijvers gelezen omdat ik toen ik jong was liever in andere tijden verbleef dan in het tijdperk waarin ik was beland.

Welke schrijver zou jij wel willen zijn voor een dag?
Lastige vraag! Ik denk dat ik me erg opgesloten zou voelen in het hoofd van een ander… Zeker omdat veel schrijvers toch wel een beetje getroebleerd zijn!

Schrijf je vanuit een bepaald doel of met een specifieke reden?
Ik schrijf vanuit plezier om het creëren, ik word ontzettend gelukkig van het verzinnen van kleurrijke personages, het smeden van lange zinnen, van research doen: duiken of paardrijden, of alles googelen over de geschiedenis van schoonheidsproducten of gezelschapsspellen uit de jaren tachtig. Ik leef al mijn passies uit in het schrijven en dat zorgt ervoor dat er veel liefde en lichtheid in mijn werk zit. Dat zie ik wel als een missie: meer licht in de literatuur brengen. Al schrijvende zie ik trouwens alle worstelingen en pijnlijke ervaringen uit mijn leven hun weg in mijn werk vinden. Dat geeft het diepgang. Onlangs schreef een recensent over mijn gedichten dat ze niet bitter of zuur van toon waren. Dit ondanks het feit dat ik jarenlang niet heb kunnen schrijven omdat ik zo gedesillusioneerd was door het mislukken van mijn droom om dichter te worden. Dat ik geen bittere poëzie schrijf, dat is hard werken geweest. Maar die lange weg van persoonlijke ontwikkeling heeft er wel voor gezorgd dat ik vertrouwen in het leven heb gekregen en nu ook werkelijk iets te zeggen heb.

Heb je ooit spijt gehad van iets wat je geschreven hebt?
Een paar jaar geleden stuurde ik een proefcolumn naar een tijdschrift die heel flauw was en waarvan ik hoop dat hij onmiddellijk verdwenen is in de digitale shredder.

Heb je in je achterhoofd een gedroomd boek: een boek dat je altijd nog zou willen schrijven?
Ja. Dat is een boek waarvoor ik veel zou moeten reizen terwijl ik dat nogal spannend vind en liever veilig thuisblijf. Het gaat dus nog wel wat innerlijke groei kosten voordat ik die roman kan schrijven!

Wat kunnen we de komende tijd van je verwachten? Ben je bezig met een volgend boek of project?
Op dit moment schrijf ik aan een nieuwe roman, over een jonge kunsthistoricus die echt zo’n wandelend hoofd is. Hij leeft niet alleen in zijn hoofd, maar ook grotendeels in het verleden.

Ik vind het heel leuk om vanuit een mannelijk personage te schrijven en tegelijk over een belangrijke stap in mijn eigen ontwikkeling. Ik ben er lang van overtuigd geweest dat ik in de verkeerde tijd was geboren en ik zat zo ontzettend in mijn hoofd dat ik geen idee had van wie ik eigenlijk was en wat ik met mijn talenten aanmoest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Laurie Branderhorst

Laurie Branderhorst (1988) studeerde Engels en de master Redacteur/Editor aan de UvA. Het liefst leest ze nieuwe literatuur en interviewt ze (jonge) schrijvers hierover. Ze ziet in Lood het vernieuwende platform om literaire nieuwsgierigheid bij anderen aan te moedigen, uit te wisselen en nieuwe verbindingen te leggen.

 

 

 

E-mail Laurie

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.