< Terug

Griekse tradities

27 oktober 2015

Afgelopen maandag was het Bank Holiday in Ierland. Dit is een vrije dag overgewaaid uit (opgelegd door) Groot-Brittannië, omdat de banken dichtgaan en Ierland doet hier nog halfhartig aan mee. De wroeging van een vrije dag die je gegeven wordt door je ex-kolonisators… Maandag vrij betekent ook een extra avond om uit te gaan, dus ik was…, nou ja, je snapt het wel.

De volgende ochtend realiseerde ik me dat het helaas wéér niet gelukt was om de liefde van mijn leven te vinden te midden van een beschonken, zwetende menigte en ik vreesde het bekende hoe-gaat-het-nou-in-de-liefde-kruisverhoor wanneer ik terug zou zijn in Nederland. Gelukkig kon ik de verbetering van deze sociaal-onwenselijke situatie combineren met het leeswerk voor de aankomende week: Plato’s Symposium. Symposium is kort gezegd een verslag van een avond in Athene waarin filosofen, onder andere Socrates, hun ideeën met elkaar delen over de (god) Liefde. Ze maken het zichzelf gemakkelijk op de banken die in een kring zijn opgesteld, eten eerst hun buik vol en besluiten tot ieders opluchting dat er niet al te veel gedronken hoeft te worden, voordat het denkwerk begint.

In het voorwoord van Symposium wordt steeds benadrukt door de vertaler dat, ondanks dat het overduidelijk een klassieker is, Symposium ook een tijdsdocument is. Een inkijkje in het leven van de intellectuele elite van Athene. Omdat ik overduidelijk de wijsheid van deze oude mannen heel goed in mij op moest nemen, besloot ik om de situatie voor kennisvergaring zo goed mogelijk na te bootsen. Ik had helaas geen schare slaven om druiventrossen boven mijn hoofd te laten bungelen en thee voor me te maken, dus dat moest ik nog even zelf doen. Net zoals het arrangeren van de kussens op mijn bed – mijn rug begint zowaar weer pijn te doen van het denken aan al deze gedane arbeid – maar daarna was alles in gereedheid gebracht om de hele dag zo min mogelijk te bewegen, een boek te lezen en mijn gedachten in de vrije loop te laten.

Buiten hoorde ik de omroepen van een andere Griekse traditie die dit weekend in ere werd gehouden, de marathon van Dublin. En nee, er was geen gejuich te horen, want het regende en ik weet bijna zeker dat de rest van de Dubliners hun eigen excuses hadden gevonden om ook gewoon de hele dag in bed te blijven liggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mady Beversluis

Mady Beversluis (1990) woont op dit moment in Ierland, waar ze een master Philosophy & Literature doet aan University College Dublin. Ze studeerde eerder Literatuurwetenschap en Engelse letterkunde in Amsterdam. Voor Lood schrijft ze een column en recensies over boeken die eigenlijk verplichte kost zouden moeten zijn onder een toekomstige literatuurdictatuur.

 

E-mail Mady

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.