< Terug

Goudvissen en beton: poëtisch en ongrijpbaar

23 augustus 2016

Je weet niet wie ze is, waarom ze tegen je praat of wat ze precies vertelt, maar je kunt niet anders dan erin meegaan. Dat is een vrij accurate beschrijving van Goudvissen en beton, het korte (of zoals de achterflap zegt: een oneindig) verhaal van Maartje Wortel dat vanaf 25 augustus in de boekhandels ligt. Uitgeverij Das Mag deed naar eigen zeggen een Beyonce, door uit het niets het korte verhaal te publiceren. Waarom? Uit creatieve onafhankelijkheid.

Er zijn twee dingen die regelmatig terugkomen: Tilburg en een blauwe auto. De uitleg vind je achterin het boek: Wortel verbleef in maart 2016 als Writer in Residence in Tilburg en reed erheen in een – je raadt het al – blauwe auto. Het resultaat is een boeiend en ongrijpbaar kort verhaal dat zich niet volledig laat begrijpen.

Het verhaal leest in het begin wat onnatuurlijk doordat het in genummerde feitjes is opgedeeld, maar hoe meer bladzijden je omslaat, hoe logischer ze klinken. Samen vormen de feitjes het tragische levensverhaal van de ik-persoon, gekenmerkt door een fantast als vader, de dood van de moeder en een fascinatie voor alles wat kapot of onzichtbaar is. Wortels zinnen zijn vloeiend, haast poëtisch, en leiden je moeiteloos over de pagina’s. Hoewel Goudvissen en beton een vrij klein boekje is van slechts 59 pagina’s, blijft het verhaal niet aan de oppervlakte. Wortel voert je langs universele thema’s als liefde, dood, zelfstandigheid en de menselijke drang om overal iets achter te zoeken.

‘Ik dacht: hoe kan iets dat dood is toch verdriet hebben? Ik hoopte niet dat mijn moeder verdriet had. Dat leek me nou het enige positieve van de dood ten opzichte van het leven: je kwam voortaan onder al het verdriet uit. Om iets aardigs te horen kocht ik een pak fortune cookies. Op het eerste briefje dat ik las stond: ‘Dit wordt een jaar van voorspoed. /Cette année sera une année de prospérité. /Dieses Jahr wird ein gutes Jahr.’ Ik at alle koekjes op en las alle boodschappen; wat een dom idee was want niet alle voorspellingen konden tegelijkertijd waar zijn, al stond het er in drie talen. Als je moeder net dood is moet je normale koekjes eten.’

– Uit Goudvissen en beton, Maartje Wortel

Of Goudvissen en beton de moeite waard is? Daar kunnen we kort over zijn: ja. Voor wie al fan is van Maartje Wortel of voor wie haar werk nog wil leren kennen is dit verhaal een aanrader. Een verrassend verhaal dat zich ook prima laat lezen in het zomerzonnetje en waarschijnlijk tot in de oneindigheid nadreunt.

Maartje Wortel Goudvissen en beton / Maartje Wortel en illustraties van Janine Hendriks / Uitgeverij Das Mag /
59 pagina’s / €4,95

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) studeert Communicatie in Den Haag. Ook is ze freelance copywriter en blogger. Als hoofdredacteur ziet ze in Lood een ambitieus platform om nieuwe literatuur onder de aandacht te brengen van een jong publiek. Ze schrijft voornamelijk reportages, recensies, nieuwsoverzichten en opiniestukken over literaire ontwikkelingen.

E-mail Rosalinde

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.