< Terug

De Kus Van Een Clown: een wisselvallig verhaal met spannende ideeën

21 juni 2015

Wie de achterkant leest van De Kus Van Een Clown, krijgt de indruk dat de lezer ergens op voorbereid wordt. ‘Wie dit boek probeert te omschrijven,’ begint het. Als ‘een koortsachtige trip’ typeert een andere zin. Breed genomen, gaat De Kus Van Een Clown over ‘de mens die verlossing zoekt van een dolgedraaid bestaan.’ Die verlossing vinden de personages uiteindelijk op zee, op een boot die langzaam wegdrijft van de bewoonde wereld. De achterflap noemt ook De Gee’s eerdere werk  het ‘verhaalmozaïek’ Kamermensen, door Trouw benoemt tot beste debuut van 2012. Maakt De Gee de verwachtingen waar in haar romandebuut?

Geen makkelijk verhaal

Wat duidelijk wordt van de flaptekst is dat De Gee niet van makkelijk houdt. Ze zoekt de grenzen op, belicht de levens aan de rand van de samenleving en zoekt naar wat mensen echt zeggen tussen de regels. De Kus Van Een Clown gaat over de levens van verschillende personages: Harman Pekman, die zijn vader net heeft begraven en zijn bejaarde moeder bestolen. Rosa, toneelstudent die op zoek is naar de waarheid van het theater en ondertussen die van haar eigen bestaan en meneer Steeghuizen, die in de drukte van de dagelijkse beslommeringen van zijn bedrijf een meisje aanrijdt op een rotonde. Er zijn veel meer karakters die terugkomen in de levens van de bovengenoemde drie, maar op een gegeven moment verdwijnen deze anderen van het toneel, hun verhaal eindigend met een geïmpliceerd beletselteken (…).

Boeiende scènes en tegeltjeswijsheden

Het is knap hoe De Gee het overzicht houdt tussen al deze personages. Ze beschrijft iedereen zo raak dat, na een paar regels, de lezer weer weet: oh ja, dat was die! Toch is het vaak frustrerend dat het plot zo snel wisselt en nergens echt blijft stilstaan. Net als je denkt grip te hebben op een moment in het verhaal, stopt het. Daarnaast varieert het niveau van de tekst ook regelmatig. Tussen de boeiende scènes en mooie zinnen zoals ‘Met elke ademtocht denkt [Rosa] minder. Haar lichaam is het enige wat bestaat: beweging, brandstof, meer is niet nodig’, staan aanstellerige passages en vreemde uitweidingen over wentelteefjes.

De Gee heeft bovendien de neiging om veel in zogenaamde wijsheden te omschrijven: ‘Een column schrijven kunnen we allemaal.’ Of: ‘Medelijden was […] onoprechte vriendelijkheid.’ Deze regeltjes voorkomen dat het verhaal dieper gaat en geven soms de indruk dat de alwetende verteller neerkijkt op zijn personages. Hierdoor wordt het de lezer helaas nog moeilijker gemaakt om te investeren in de verschillende verhaallijnen.

Rust aan het eind

Aan het slot van de roman vindt het verhaal een beetje rust omdat de personages allemaal op één plek zijn. De omschrijvingen op de boot zijn prikkelend en pakkend geschreven. Je krijgt het gevoel dat je ontsnapt bent aan de roerige zee van de voorgaande pagina’s. Het verhaal krijgt ook iets meer diepgang aan het einde. De personages worden onthuld als mensen die geleefd worden, op zoek naar zin in hun leven. ‘Iemand zei ooit: de kunst van het leven, is thuis te zijn alsof je op reis bent.’ Mede door zinnen als deze, heerst na afloop een gevoel van rust in plaats van de frustratie eerder in het boek.

De Kus Van Een Clown zit vol spannende ideeën, maar de uitwerking hapert soms. Het is geen makkelijk boek en de inzet van de lezer wordt nauwelijks beloond. De bekwaamheid van De Gee is duidelijk zichtbaar in dit boek. Jammer dat het soms verstopt gaat onder een wisselvallige vertelling en beoogde tegeltjeswijsheden.

De Kus Van Een Clown/Annemarie De Gee/175 pagina’s/Atlas Contact/€17,99

AC_AnnemarieDeGee_DeKusVanEenClown_GL_v04.indd

 

Gefotografeerd door Jelmer de Haas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Michelle Playford

Michelle Playford (1992) heeft Literatuurwetenschap en Cultural Analysis gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam. Bij Lood wil ze literatuur, in de breedste zin van het woord, onder de aandacht brengen. Daarnaast vult ze dagelijks de Twitter en Facebook van Lood met de leukste links.

E-mail Michelle

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.