Is er nog een pedofiel die met mij wil praten?

22 oktober 2014

Vanavond ga ik naar De Tekstsmederij. Na wat gastoptredens op andere festivals spelen ze vanavond weer een thuiswedstrijd in Theater Bellevue en komen ze, ook niet geheel onbelangrijk, weer met nieuwe schrijvers en nieuwe teksten.

De Tekstsmederij - Theater Bellevue

Het concept van De Tekstsmederij is simpel. Een schrijver en een regisseur worden aan elkaar gekoppeld. Ze gaan op date, hebben een goed gesprek over theater en het leven en vervolgens gaat de schrijver aan de slag. Op de dag van de presentatie gaat de regisseur met de acteurs van die avond om de tafel en tegen de tijd dat het publiek binnenstroomt staan de picknicktafels – inclusief een assortiment aan drank en eten – voor hen klaar. Er staan ook schaaltjes met kikkersnoep. Ik ben nu al om.  Na elk duo is er een nagesprek met de tafelgast (Don Duyns, theater- en filmschrijver, red.) en het publiek. Presentator van de avond is Timen Jan Veenstra, medeoprichter van de Tekstsmederij.

We zijn er supercool mee
We starten de avond met schrijfster Floor van Lissa en regisseuse Ada Ozdogan Metin. Ze hebben elkaar drie weken geleden voor het eerst ontmoet. Ada: “We waren allebei geïnteresseerd in het begrip ‘waarheid’. Hoe gaan we daar vandaag de dag mee om? En wat typeert onze generatie daarin?” Floor: “Eén van de dingen die ik typisch onze generatie vind, is dat alles wat we doen ook visueel interessant moet zijn. We zijn vooral bezig met ons leven op een zo aantrekkelijk mogelijk manier vorm te geven. Daarom hebben we voor deze tekst ook gekozen voor een themafeestje.”

En niet zomaar een themafeestje. We zijn er supercool mee gaat over twee mensen van achterin de twintig die gaan scheiden. En omdat ze daar helemaal oké mee zijn, geven ze een echtscheidings-themafeestje. Tijdens de lezing horen we drie fragmenten: een stuk uit het begin, uit het midden en uit het eind. We ontmoeten Bas, die bij wijze van life changer een baard laat staan. Aniek, de vrouw waarvan hij gaat scheiden. De vriend van Bas, ‘Maikeyboy, bitches’ en Lola, de enige stripper die nooit liegt.

Je voelt dat de tekst nog nieuw is. De personages zijn interessant en de fragmenten zijn grappig, maar het klikt nog niet. Tijdens het nagesprek geeft het publiek terug dat ze nog niet helemaal voelen wat er nou op het spel staat voor de personages. “Het blijft een beetje vlak zo”, zegt een van de aanwezigen. Het duo is het er mee eens.

De tekstsmederij

Ik vertel het graag zo
Er volgt een intermezzo met Simon Weeda, tekstsmeder van het eerste uur. Hij schreef de tekst voor Ik vertel het graag zo; een voorstelling over pedofilie. Deze tekst is mede ontwikkeld tijdens een traject van de Tekstsmederij. “Hoe begin je met een voorstelling waar zo’n taboe op rust?”, wil Timen Jan weten. Simon: “Ik wilde met een ervaringsdeskundige spreken. Dus ik ben allemaal mailtjes gaan sturen naar advocaten, seksverslavingsklinieken, praatgroepen, enzovoort. Zo van: is er nog een pedofiel die met mij wil praten? Nou nee, die was er dus niet. Uiteindelijk ben ik het anders gaan benaderen en is het toch gelukt.”

Alles (en meer)
Het afsluitende duo bestaat uit schrijver Coen Cornelis en regisseur Olivier Diepenhorst. Ze hebben elkaar drie maanden geleden voor het eerst gesproken en zijn dus al wat langer bezig. Tijdens het interview vooraf blijkt al snel dat Coen in hart en nieren een nuchtere Zeeuw is die je absoluut geen gesloten vragen moet stellen. “Maar Coen, naast theaterschrijver ben je ook dichter toch?”, begint Timen Jan. “Ja, dat klopt”. Het blijft stil. “En daar ben je behoorlijk goed in toch?”, gaat Timen Jan verder. “Mwah.” “Maar je doet toch ook mee aan wedstrijden?” Olivier buigt zich naar Coen toe. “Volgens mij het is de bedoeling dat je even zegt dat je het Nederlands kampioenschap Poetryslam gewonnen hebt.” De zaal lacht. “O,” zegt Coen, “maar zo bijzonder is dat nou ook weer niet hoor.”

We stappen over op de introductie van de tekst. Bij het schrijven van Alles (en meer) wilde Coen experimenteren met een stuk zonder personages, zonder plot en zonder psychologie maar wel poëzie. Een tekst die puur intuïtief is geschreven. Ik kijk even in het werkscript dat voor me ligt. Het tekstfragment van Coen bestaat uit 14 pagina’s aan monologen. Dit zou wel eens heel lang kunnen gaan duren. Ik neem nog maar een kikkersnoepje.

De acteur begint met voorlezen. Opgelucht haal ik adem. Het is, eerlijk waar, fantastisch. Ik luister naar een stroom van bizarre beelden. Een stroom van personages die gedachtes beginnen en weer afbreken, die zoekende zijn en in dat zoekende hilarisch en absoluut oprecht. De tekst is zo intiem dat ik het gevoel heb alsof ik even in Coen zijn hoofd heb mogen kijken. Een meisje bij het nagesprek vertelt hoe ze de hele tijd bijna moest huilen van de tekst, ‘maar op een manier die heel troostend werkt’.

Olivier: “Toen ik de tekst voor het eerst binnenkreeg, bestond deze uit pagina’s die volledig waren gevuld. Geen witregels te zien. Ik las het en dacht: oké, dit is interessant maar wat moet ik ermee. Toen ik Coen hierover belde zei hij: Dat komt omdat je de tekst moet horen, niet lezen. Toen hebben we afgesproken op het terras. En terwijl iedereen om ons heen koffie zat te drinken, begon hij met luide stem de tekst voor te lezen. Daarna was ik overtuigd. Hij moest nog wel één ding voor me doen.” Timen Jan: “En dat was?” Olivier: “Enters zetten.”

De avond was een interessant kijkje in de keuken van het maakproces van beide duo’s. De sfeer was goed. Het publiek was kritisch, maar open en zeer bereid om mee te denken. Als je je een keer wil onderdompelen in teksten die nog volop in ontwikkeling zijn, is De Tekstsmederij absoluut een aanrader.

 

 

One Response to Is er nog een pedofiel die met mij wil praten?

  1. […] Een nieuwe editie van de theateravond van de Tekstsmederij waar jonge theatermakers hun works in progress tonen. Lees onze reportage over een vorige editie. […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Marjolijn van den Berg

Marjolijn van den Berg (1989) is in 2013 afgestudeerd aan de opleiding Writing for Performance aan de HKU. Als recent afgestudeerd schrijfster weet ze hoe moeilijk het kan zijn om nieuw werk onder de aandacht te brengen. In Lood ziet ze een platform met een oprechte betrokkenheid bij een nieuwe generatie en daar wil ze graag aan bijdragen. Marjolijn probeert bij Lood o.a. de brug te slaan tussen theater en literatuur.

E-mail Marjolijn

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.