< Terug

De kameel is vol

22 september 2015

Stel je voor, je staat ergens in de woestijn. De hitte zindert en vibreert boven de grond. De lucht is strakblauw. En het is stil, er is niemand anders dan jij. Als je knippert voel je zandkorrels tegen je oogbal schuren. Er hebben zich speekselkorsten in je mondhoeken gevormd van toen je nog speeksel kon aanmaken. Je mond is droog en je tong blijkt inderdaad als een hinderlijke lap leer te gaan voelen. Af en toe breng je je hand boven je ogen en tuur je in de verte, zoekend naar een teken van leven.

Dan zie je beweging op de top van een duin en langzaam wordt duidelijk dat er een kameel jouw richting opkomt. Er wordt halt gehouden naast je. Je gaat door je broekzakken op zoek naar het kaartje en opeens herinner het je weer: die heb je opgegeten, want je dacht dat de inkt de dorst kon lessen. En je had ook honger. Zouden ze wellicht het dopje van de zonnebrand accepteren als betaling? Dan kijk je nog eens goed naar de kameel. Hij is vol. Er is geen plek meer om te zitten en ze schudden meewarig hun hoofd als je hun het dopje aanbiedt.

Je zult op de volgende kameel moeten wachten. Je vraagt wanneer die komt en weer schudden ze meewarig hun hoofd en halen hun schouders op. Wie zal het zeggen? Ze vertellen je dat de kameel heel moe is. Je zou met hen mee kunnen lopen in het spoor van het uitgeputte dier. Misschien een zuchtje wind opvangend als hij met zijn staart zou zwaaien. Je zakt langzaam naar de grond. Wat is beter? Met hen meelopen of wachten op de volgende? Hoe graag wil je op je bestemming aankomen?

Men vertelt je dat het voordeel van flexibiliteit ten opzichte van de gang van zaken in een ander land is dat je minder geneigd bent de situatie ietwat op te blazen als je zonder muntgeld en zonder opgeladen buskaart zo snel mogelijk de universiteit moet bereiken tijdens de spits.

Oh.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mady Beversluis

Mady Beversluis (1990) woont op dit moment in Ierland, waar ze een master Philosophy & Literature doet aan University College Dublin. Ze studeerde eerder Literatuurwetenschap en Engelse letterkunde in Amsterdam. Voor Lood schrijft ze een column en recensies over boeken die eigenlijk verplichte kost zouden moeten zijn onder een toekomstige literatuurdictatuur.

 

E-mail Mady

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.