De Arnhemse invasie van de Utrechtse poetry slam

31 december 2014
Zomersproeten
Toen mijn haren nog muf naar jeugdherberg roken
en de jouwe naar budgethotels
toen had ik nog zomersproeten en was ik te licht
om lattenbodems te doen kraken. Je lag alleen
tussen mijn lakens ter vervanging
van een kaalgekuste teddybeer.
 
(Ik vroeg je of het donker aan mocht, dan zag ik het bloed
in bed niet meer.)
 
Ik beet in je lip met losse tanden, noemde zoenen tongen
en je lachte want ik rookte meters naast mijn longen
en mijn borsten pasten net niet in je handen.
 
Je zei: ‘wijsheid komt niet met de jaren maar met de hoeveelheid
oestrogeen.’ Vrij vertaald: wij horen bij maar nog niet in elkaar
 
Ik antwoordde dat ik bijna achttien was.
Bij deze, niets was minder waar.

 

Met dit soort gedichten won Else Kemps (1995), student Creative Writing aan ArtEZ in Arnhem, overtuigend de tweede U-slam voorronde van Jonathan Griffioen op 5 november 2014. Elke eerste woensdag van de maand organiseert Het Literatuurhuis in Utrecht deze poetry slam waarin maximaal acht deelnemers het tegen elkaar opnemen. Else Kemps, het meisje met een timide, bijna fragiele houding, dicht rauw en pijnlijk eerlijk. Ze weet hoe ze haar publiek om de tuin moet leiden. Ik heb die avond een grote wandeling gemaakt. Wie dacht dat hiermee de Arnhemse invasie in Utrecht voorbij was, heeft het mis, want bij de U-Slam #3 werd het letterlijk dubbel zo duidelijk dat ArtEZ, hogeschool voor de kunsten, veel kwaliteit en talent in huis heeft.

Op deze avond, het is 10 december 2014, dragen zeven dichters in de knusse setting van theatercafé de Bastaard in Utrecht hun beste gedichten voor om een plek te bemachtigen in de jaarfinale van de U-slam. Even na binnenkomst krijgt iedere toeschouwer een kunstroos aangereikt. Het belangrijke object wordt gekoesterd, want voor de rest van de avond staat het omhoog steken van deze roos voor het uitoefenen van macht. Bij U-slam beslist immers het publiek wie door mag. Mijn roos toont tekenen van verval: het ijzerdraad steekt op sommige punten eruit en prikt in mijn vingers. Hét bewijs voor het succes van deze literaire avond.

Slechts drie minuten hebben de dichters in elke ronde om het publiek te overtuigen. In de derde en laatste ronde nemen twee dichters het in een battle tegen elkaar op. Maar twee jonge, vrouwelijke dichters hebben minder dan die drie minuten nodig om te overtuigen. Al in de eerste ronde vallen Jorina van der Laan (“Op sommige dagen weet ik zeker dat we alleen ons denken overschreeuwen.”) en Jasmijn Kam (“Wij zijn Atlas niet, wij hoeven niets te dragen”) op. Het kan ook niet anders of beide dames zijn student aan de schrijfopleiding van ArtEZ.

Samen met de heren Cees de Beer (“Ik ben als vertraging door zonnestralen op de rails.”) en Rogier Jacobs belanden de twee dames welverdiend in de tweede ronde van deze U-Slam. Maar eerst brengt de singer-songwriter Potman Junior een fijne muzikale intermezzo ten gehore. In het café wordt het ondertussen steeds rumoeriger. De levers beginnen zich te vullen met bier. Of in de woorden van Rogier Jacobs: “De teloorgang van schoonheid is in volle bloei.” Gelukkig geldt dit niet voor de voorgedragen gedichten. Het niveau ligt hoog. De avond wordt alleen maar beter.

Waar Cees nog de winnaar van de eerste ronde was met 23 stemmen, kan ook hij niet anders dan bezwijken onder de vrouwelijke grootmacht uit Arnhem. Met Jasmijn die liefelijk en keurig verhaalt over de nachtelijke dingen die zich normaal verhullen. Met Jorina die dicht alsof ze niets te verliezen heeft. Woordwonderaar Cees raakt het publiek in de tweede ronde met een gedicht aan zijn vader: “Waarom ben je niet de vader die ik bij anderen zie? Waarom ben je niet de vader die ik verdien?” Jorina overrompelt de emotie echter door te verhalen over jongens die weten dat ze nooit een pasfoto in de portemonnee van een meisje zullen zijn, maar “we willen op z’n minst een vlek in hun broek zijn.” Als Rogier met een nieuw woord komt, “koppelkut”, is Jasmijn nog inventiever: “zwellichaam verrottingsbeestje”. De heren hebben geen schijn van kans.

Een bitch-battle wordt het in de derde ronde echter niet. Jorina: “Als Jasmijn voordraagt is het of ze danst. Ik kan niets naars bedenken.” De twee zijn overduidelijk studievriendinnen van elkaar. De finale is desalniettemin boeiend en fijn om naar te luisteren. De mooie zinnen van Jasmijn dansen met nachtelijke inhoud door de ruimte. Het verontrust me.

Jorina hypnotiseert. Ik laat me zo door haar woorden meevoeren dat ik vergeet te schrijven. Dit zullen jullie me maar moeten vergeven. Jorina wint, Jasmijn volgt haar vlak op de hielen. Het is een sterk Arnhems front. ArtEZ zal zich gelukzalig in de handen wrijven.

Om toch een keer een echte battle bij een U-Slam te hebben, hoop ik op een reactie van de studie Writing for Performance, de eigen volwaardige schrijfopleiding aan de HKU in Utrecht. Wellicht dien ik de gemoederen wat te prikkelen: ArtEZ claimt op hun eigen website de énige voltijd hbo-opleiding voor het schrijven te zijn. De enige juiste reactie op zoveel onrechtvaardigheid kan alleen het winnen van de U-slam finale zijn, en dus het verslaan van Else Kemps en Jorina van der Laan.

Met open vingers loop ik pas om 23.21 uur De Bastaard weer uit, de nachtelijke kou in. Succes doet pijn.

2 Responses to De Arnhemse invasie van de Utrechtse poetry slam

  1. […] De finale van de Poetryslam lijkt dan misschien niet zo lang geleden, de voorrondes voor volgend jaar zijn weer begonnen. […]

  2. […] bestaand uit Ilja Leonard Pfeijffer, Joke van Leeuwen en Lucky Fonz III, zullen de winnaars van de voorrondes beoordelen en één slampion bekronen. Tot slot, organiseert VondelCS samen met OBA en de […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Margot de Sera

Margot de Sera (1990) studeert Redacteur/Editor en Theatre Studies. Literatuur stelt ons net als theater in staat onze blik te kantelen en te bevragen. Bij Lood zoekt Margot naar jonge, Nederlandse schrijvers die verrassen en verwachtingen onbevestigd laten, met name opkomende dichters (poetry slams) en debutanten.

E-mail Margot

Lees meer:

Hanya Yanagihara

Hanya Yanagihara bij BorderKitchen: ‘Ik wist dat mijn boek niet saai zou zijn’

Rosalinde Markus

‘Dit is je eerste bezoek aan Nederland, toch?’ vraagt interviewer Arjan Peters aan auteur Hanya Yanagihara. ‘Yes,’ antwoordt ze, ‘so don’t disappoint me.’ Het is druk in Theater aan het Spui bij het literaire programma van BorderKitchen. Iedereen is benieuwd naar de auteur achter de succesvolle roman A little life, in het Nederlands vertaald als Een klein leven.

De Jonge Schrijversavond

De Jonge Schrijversavond: een waardig afscheid

Margot de Sera

De Jonge Schrijversavond, de zevende en laatste editie van een serie energieke literaire avonden over jonge schrijvers. Het gemist, of gewoon even je geheugen opfrissen en nagenieten? Lees vooral met Lood mee.